ezkazâ


ezkazâ
(F.-A.)
[ ﺎﻀﻗزا ]
tesadüfen.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • ezkaza — zf., esk., Far. ez + Ar. ḳażā Kazara Ezkaza hastalandı mı bir Allahın kulu çıkıp hatırını sormaz. A. İlhan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kazara — zf., Ar. ḳażāˀ + Far. rā 1) Kaza sonucu, yanlışlıkla, bilmeden, kazaen, ezkaza Kazara çarptım herifçioğluna, koyduğu şeytan minarelerinin üstüne kıçüstü düşüverdi. S. F. Abasıyanık 2) Rastgele, tesadüfen Köşkün kapısından kazara postacı geçse… …   Çağatay Osmanlı Sözlük